Լավ է երբեք քան ուշ

Բաներ կան, որ ուշացած անելը ավելի վատ է, քան չանելը։ Որովհետև մարդուն դու դրանով ապացուցում ես, թե ինչքան անկարևոր է նա քո համար։ Գուցե դու այդպես չես մտածում, բայց նրան այդ ժամանակ այլ հավանական բացատրություն չի մնում։

Ասենք, գնում ես, ինչքան հետաքրքիր ու հավես տղա կա, «կպցնում» ես, հետո, ամենավերջում հիշում ես այն մեկին, որի հետ մտերիմ էիր սկզբում։ Քեզ թվում է, նա քեզ պետք է գրկաբաց ընդունի՞։ Ոչ, ախր դրանով ոչ թե ուրախացնում, այլ ցավ ես պատճառում նրան (կամ առնվազն խոցում ես արժանապատվությունը), քանի որ այդքան ցավալի չի կարող լինել այն, որ նա չկա քո տղաների ցուցակում, քան եթե այնտեղ վերջինն է։

Ավելի լավ է նոր աղերս փորձել գտնել մարդու հետ, քան հնով, ուշացրածով, հիասթափացրածով վերադառնալ՝ իբր ամեն ինչ օկ է։

Ցավի մասին

Ցավը չի կարող լինել դժվարության կամ դժբախտության չափման միավոր, քանի որ այն ռացիոնալ չէ և այն զգալու ուժգնությունը պայմանավորված է ոչ թե պատճառով, այլ համեմատությամբ։

Սիրելու մասին

Ես հոգնեցի ձեզ ասելով, որ սիրում եմ ձեզ։ Դուք չէիք հասկանում և գուցե դա նրանից էր, որ բառերով չէի ասում։ Ես փորձում էի ոչ թե ասել, այլ վերաբերվել, ցուցաբերել, դառնալ, լինել կամ գոնե՝ լինել պատրաստակամ։ Լինում են սիրող և ոչ թե տալիս են սերը, քանի որ այն ապրանք չէ։ Բայց դուք դա չհասկացաք։ Եվ գուցե դրա համար ձեզ չսիրված եք զգում ու մեղադրում եք ինձ։ Մինչեռ ես միայն փորձում էի օգնել ինքս ինձ և փորձում էի չխանգարել ձեզ, որ օգնեք ինքներդ ձեզ։

Սիրելը նաև արցունքները կուլ տալն ու ցույց չտալն է. ոչ թե թաքցնելու համար, այլ՝ քանի որ հումորի զգացում ունես ու կարող ես ծիծաղել ինքդ քո վրա։ Ես ծիծաղում էի ինքս ինձ վրա, իմ բոլոր դժբախտությունների ու հաջողությունների վրա, բայց դուք չհասկացաք, որ դա էլ սիրելու համար է։

Սիրելը նաև ոչինչ չանելն է։ Ոչ թե սպասելով, որ մի օր կհասկանան քեզ, քանի որ սպասելը ազատության սահմանափակում է. քո՝ առաջին հերթին, անշուշտ, բայց նաև նրա ում սպասում ես։ Դուք գնում էիք, կամ գալիս էիք, կապերը խզում էիք, կամ հանգիստ չէիք տալիս ձեր այցերով։ Բայց այդպես էլ չհասկացաք այն ինչ ուզում էի ասել։ Չհասկացաք, որ սիրելը երբեմն ոչինչ չանելն է։ Սիրելը երբեմն նաև չսիրելն է։

Բոլոր այն մարդկանց ում կորցրել եմ իմ կյանքից

Քամելու ու կլպելու մասին

Եթե սովորելու համար մարդուն աշխատավարձ տային — և ոչ թե քամեին ու կլպեին — աշխարհը ավելի արդար կլիներ ու ինձ թվում է նաև շատ ավելի քիչ խնդիրներ կլինեին մոլարկում, քան կան հիմա։